reunie met papa Bram en mama Femke

Op 8 maart zijn Masscha en Leon samen met hun hele beaglemeute bij ons geweest.
Erg leuk natuurlijk om de ontmoeting mee te maken. Gek hoor, hoe dat bij dieren gaat, ze vinden het volgens mij leuk om elkaar te zien, maar Bram en Femke hebben echt niet het idee dat ze hun kind terug zien. Maar goed, daarvoor ben je dan ook hond en geen mens.
Met Luuk heeft ze vooral buiten kunnen ravotten, haar speelmaatje van toen.
Het was duidelijk dat ze mn Leon wel herkent, was wel onder de indruk van zijn gezag. Het kusjes geven aan Masscha voelde volgens mij voor haar ook vertrouwd.
Wel grappig en frappant; Floortjes Nijntje -haar nestknuffeltje- was al die tijd nog nagnoeg intact, maar maandag begon ze hem ineens stuk te bijten. Ze heeft hem nog wel, maar hangt in flarden aan elkaar. Nog even een paar shots; kijk en vergelijk!








Steven met papa Bram








papa, mama en dochter




even met paps snuffelen hoor!



>


De hele meute naar buiten

Floortje 5 maand

Aan m'n oren mankeert niks!





















Nou ja, niks... Luisteren is natuurlijk weer een ander verhaal.
Dit broodje was niet voor jou bedoelt Floor, maar voor de hongerige reeen.
Denk maar niet dat dat ik dat weer afsta hoor. Ik zie je heus wel en pas maar op als je te dichtbij komt race ik er gauw weer vandoor.


























Zoefff, daar gaat Ep oorklep








Op deze foto's is Floortje 5 maand.
Hier kun je zien hoe ze zich heerlijk kan uitleven als ze van de lijn af is. Dat gaat tot nu toe nog steeds goed.

Het gaat prima met haar. Ze is al wat rustiger geworden.
Weet goed wat wel en niet mag en als ze de kans krijgt doet ze graag iets wat niet mag, haha. De vuilnisemmer is wel favoriet. Ook weet ze nog steeds dat er geregeld wat te halen valt op de eettafel en als we de stoelen niet helemaal Floortjeproof
hebben neergezet staat mevrouw er nog steeds wel hoog bovenop.
Ze heeft de eerste puppycursus gehaald, nu zijn we begonnen met de vervolgcursus.
Ze is er wel voor in om wat te leren.

Floortje 3½ maand

Deze pup wordt al een heel dame.
En dat is een heel leerproces. We merken dat alles zo z'n tijd heeft. De eerste "ondeugden" heeft ze afgeleerd, maar die worden vervangen door andere, totdat ze hopelijk alles gehad heeft en niet weer opnieuw begint, haha.
Schoenen van de plank pakken en aan de trap knagen doet ze nagenoeg niet meer. Ze heeft nu ontdekt dat ze op de tafel kan staan door er via de stoelen op te klimmen. We blijven bij alles consequent aangeven wat niet mag en daarbij wordt ze geregeld in het nekvel gepakt en op de grond gelegd, totdat ze niet meer tegenstribbelt. De laatste tijd geeft ze zich wel vrij snel over. Ze is een pittige dame hoor. Mooi om te zien bij de puppycursus hoe de honden onderling bezig zijn om hoger in rangorde te komen. Floortje "wint" daar van een herder, dat wil volgens mij wel zeggen dat ze een pittige Beagle is.....
De commando's van de puppycursus kan ze thuis best wel goed.
Floortje is nog niet zindelijk, alhoewel dat wel beter gaat, maar als we niet snel genoeg zijn na het eten is het toch al mis gegaan.
Vanaf 12 weken is wel te merken dat de angstperiode in is gegaan. Grappig dat dat precies volgens de boekjes klopt. Ze had toen ineens dat ze wel even schrok als er een auto op de weg naast ons voorbij reed, terwijl ze daar voor die tijd niks om gaf.
Van het vuurwerk heeft ze niet veel last gehad. Binnen helemaal niet, buiten als er een wat hardere knal was wel even, maar dan herstelde ze zich wel gauw.
Haar vacht wordt steeds minder zwart, overal komen meer bruine haartjes door.
De neus is toch werkelijk wel heel belangrijk, hoor. Continu met haar neus speurend over de grond en soms in de lucht snuivend. In het zandpad voor ons huis zitten van allerlei holletjes en lopen reeen, grappig hoor hoe ze daar haar neus voor gebruikt. Het lijkt soms of ze zo'n heel pad aan het volgen is.
Ook kon ze haar neus naar hartelust gebruiken in de dierentuin.







Wat een schatje!